Ένας άντρας, εγώ..
Το συγκλονιστικό ποίημα ενός γέρου άντρα που βρέθηκε στα υπάρχοντά του όταν πέθανε. Θυμηθείτε αυτό το ποίημα την επόμενη φορά που θα συναντήσετε ένα άτομο μεγαλύτερης ηλικίας το οποίο μπορεί να κάνετε πέρα δίχως να δείτε μέσα του τη νεανική ψυχή. Όλοι μια μέρα θα είμαστε στην ίδια θέση!
Το καλοκαίρι μέσα μας…
Η λιακάδα είναι επιλογή, ακόμα κι αν ζεις στην πιο βροχερή πόλη της πιο ηλιόλουστης χώρας!!!
Ο δρόμος που δεν πήρα..
Ο ένας δρόμος σε άλλον οδηγεί.. Επιστροφή δεν έχουν όσο ξέρω οι δρόμοι.
Ο απολογισμός…
Πρώτα θα μιλήσω για όσα ξεθώριασαν, για όσα χάθηκαν και για όσα ο χρόνος κατάφερε να επιτάξει. Για την εμπιστοσύνη που συνέτριψαν τα λάθη τα δικά μου και τα δικά μας. Για τις ζωές και τις σχέσεις που ήρθαν ανάποδα χωρίς, τελικά, ιδιαίτερο όφελος , παρά μόνον υψηλό κόστος.
Για να την πεις ζωή αληθινή..
Να πιεις, να τρέξεις, να χορέψεις , να αντέξεις..
Να πιείς, να τρέξεις, να χορέψεις, να βαφτείς
Τα χρώματα, τ¨αρώματα γύρω σου να τα πλέξεις
Τον ήλιο που σε φώτισε ρούχο να τον ντυθείς
Φορέματα για Oscar!
Επιμέλεια: Χάρης Σταματόπουλος
Χτίζοντας “Δοχεία ζωής”
Αποσπάσματα από μια συνέντευξη του μεγάλου αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη - 1913-1993- στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο με αφορμή την έκδοση τριών σπάνιων βιβλίων του.
Να είμαι δέντρο
Να είμαι δέντρο! Να είμαι φως, νερό και αέρας! Είμαι δέντρο και έχω μητέρα, πατέρα, αδέλφια, ανήκω σε μια μεγάλη οικογένεια!
Μέσα στα φυλλώματα μου...
Το άλλοθι
Υπάρχει όμως και ένα «πρέπει» διαφορετικό.
ΠΡΕΠΕΙ να διαλέξουμε πως θα ζήσουμε.
Γιατί η ζωή μας δεν είναι τίποτε άλλο από στιγμές……χωρίς κανένα άλλοθι.!
Θέλω να ξέρω αν τολμάς..
Θέλω να ξέρω αν μπορείς να δεις την ομορφιά ακόμη κι όταν δεν είναι όμορφη η μέρα.


















































