Βότανα

Χρησιμοποιείται τόσο στη φαρμακευτική – θεραπευτική, όσο και στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική – κυρίως σε κέικ, κουλουράκια και μπισκότα. Επίσης σε ροφήματα και κοκτέιλ ποτών. Μπορούμε να το καταναλώσουμε ωμό, αλλά και μαγειρεμένο.

Σύμφωνα με τη λαογραφία, πήρε το όνομά του από την Παναγία, η οποία άφησε το μανδύα της πάνω στο θάμνο. Μέχρι το επόμενο πρωί, τα λουλούδια του θάμνου είχαν γίνει μπλε και από τότε ονομάστηκε rose of Mary.

Η επιστημονική του ονομασία, Ηypericum perforatum, έχει Ελληνική προέλευση, καθώς αποτελεί συνθετικό των λέξεων “υπέρ” και “εικόνα”. Το συνθετικό αυτό περιγράφει μια βασική του χρήση στην Αρχαία Ελλάδα: το φυτό τοποθετούνταν πάνω από τις εικόνες των Θεών για να ξορκίσει τα κακά πνεύματα.

Τα εγχυμένα λάδια σε βότανα και μπαχαρικά είναι ένας εκπληκτικός τρόπος για να συνδυάσουμε τις ευεργετικές ιδιότητες των ελαίων, των βοτάνων και των μπαχαρικών. Μπορούμε να φτιάξουμε θεραπευτικά λάδια, τα οποία θα χρησιμοποιήσουμε για την αντιμετώπιση δερματικών προβλημάτων, αρωματικά λάδια για μασάζ, να φτιάξουμε υπέροχες κεραλοιφές και κρέμες. Επίσης, μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε ως βάση για την παρασκευή χειροποίητων σαπουνιών αλλά και στη μαγειρική μας.

Όλα τα μέρη του φυτού είναι χρήσιμα. Τα άνθη, τα φύλλα, οι σπόροι και το αιθέριο έλαιό της από τα άνθη και πιο σπάνια από τα φύλλα. Στις μέρες η Αχιλλέα χρησιμοποιείται πολύ στην αρωματοποιία, βοτανοθεραπεία και στην αρωματοθεραπεία.

Ο άνηθος ήταν γνωστός στην Αρχαία Ελλάδα με τις ονομασίες άνηθον και άνησον. Από τα άνθη του παρασκεύαζαν άρωμα, το «άνηθο μύρο», ενώ το πρόσθεταν σε διάφορα κρασιά που είχαν την ονομασία ανηθίτης οίνος.

  Η λέξη ιβίσκος είναι ελληνική και το όνομα αυτό δόθηκε αρχικά στο φυτό Αλθαία από τον Διοσκουρίδη. Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Hibiscus sabdariffa...

Το μαύρο πιπέρι είναι τόσο κοινό καρύκευμα σήμερα, που δύσκολα μπορούμε να πιστέψουμε ότι κάποτε, ήταν τόσο πολύτιμο, που χρησιμοποιούνταν ως νόμισμα. Όπως και τα περισσότερα μπαχαρικά, προέρχεται από τα βάθη της Ανατολής και συγκεκριμένα στην Ινδία.

Το αιθέριο έλαιο Γεράνι ή πελαργόνι, γνωστό ως το φυτό της Αφροδίτης ή αλλιώς το “Τριαντάφυλλο του φτωχού”, δεν προέρχεται από τα γεράνια, αλλά από ένα εντελώς διαφορετικό είδος φυτού και έχει δράση στα περισσότερα συστήματα του οργανισμού μας.

H στέβια είναι ένας μικροσκοπικός θάμνος, γνωστός με την ονομασία «Stevia Rebaudiana Bertoni». Ανήκει στην οικογένεια Asteraceae και συγγενεύει με το χαμομήλι, τη μαργαρίτα, το χρυσάνθεμο. Η χρήση της ως γλυκαντικού ξεκίνησε από τους ιθαγενείς της Λατινικής Αμερικής, κυρίως της Παραγουάης, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν κονιορτοποιημένα φύλλα στέβιας στα ροφήματα τους. Σήμερα καλλιεργείται σε πολλές χώρες του κόσμου, με την Κίνα να κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις, ενώ πειραματικές καλλιέργειες του φυτού έχουν ξεκινήσει και στη χώρα μας, σε αγροκτήματα της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας.