Βότανα

Η ονομασία του φυτού προέρχεται από το λατινικό ρήμα lavare που σημαίνει πλένω, διότι οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν άνθη λεβάντας για τον αρωματισμό του νερού των ρούχων και των λουτρών τους!

Ο ευκάλυπτος είναι ένα από τα πιο ψηλά δένδρα στον κόσμο. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αφεψήματος με αντιπυρετικές ιδιότητες αλλά και για αρωματικά λουτρά. Το αιθέριο έλαιο του χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία. Χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική, δίνει την γεύση μέντας σε καραμέλες. Επίσης, χρησιμοποιείται στην φαρμακολογία για θεραπεία αναπνευστικών παθήσεων και σε διάφορα σπρέι κατά της ρινικής καταρροής.

Χρησιμοποιούμε τους σπόρους του για να αρωματίσουμε το ούζο, διάφορα λικέρ, αψέντι και τονωτικά φάρμακα, όπως και για να καλύψει την ισχυρή γεύση ορισμένων αντιβηχικών φαρμάκων.

Το όνομα "Βαλεριάνα" προήλθε από τη λατινική λέξη valere που σημαίνει "υγεία ή δύναμη" και αναφέρεται στην θεραπευτική χρήση του φυτού, αν και υποστηρίζεται ότι μπορεί να αναφέρεται και στη δυνατή του οσμή.

Οι πρώτες αναφορές για τις θεραπευτικές και καλλωπιστικές ιδιότητες της μαστίχας Χίου έγιναν από τον Ιπποκράτη και συνεχίζονται και στους επόμενους αιώνες από γιατρούς, φαρμακοποιούς και βοτανολόγους..

Τράβα να πιεις κάνα τίλιο: Όχι και τόσο κομψή έκφραση μια που δηλώνει απαξία προς το πρόσωπο του συνομιλητή, καθώς τον παροτρύνει να πάει να πιει ένα ρόφημα που θεωρείται ότι πίνουν οι γέροι, οι ασθενείς ή και τα δύο. Υπονοεί ότι ο συνομιλητής δεν δικαιούται / δεν μπορεί να συμμετέχει σε μια σοβαρή συζήτηση ή σε μια σοβαρή δραστηριότητα.

  Η λέξη ιβίσκος είναι ελληνική και το όνομα αυτό δόθηκε αρχικά στο φυτό Αλθαία από τον Διοσκουρίδη. Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Hibiscus sabdariffa...

Ένα από τα βασικότερα πράγματα που χρειάζεται να μάθουμε όλοι εμείς που ενδιαφερόμαστε για τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων είναι πώς να τις αξιοποιούμε.

Ο άνθρωπος «ελίχρυσος» είναι αυτός που θα συγχωρήσει γρήγορα ένα λάθος, θα γίνει σπουδαίος φίλος γεμάτος από αγνή αγάπη και θα είναι έμφυτη η ανάγκη του να απλώσει χέρι βοήθειας όταν κάποιος τον χρειάζεται. Θα του είναι εύκολο να κατανοήσει τη διαφορετικότητα των ανθρώπων εξαιτίας της εσωτερικής του δύναμης και της ανοιχτής του καρδιάς.

Στην Αρχαία Ελλάδα τη συναντάμε να είναι σύμβολο χαράς και ευτυχίας καθώς τα γαμήλια στεφάνια συνήθιζαν να περιέχουν και κλαδιά ρίγανης αλλά και σαν καρύκευμα στην μαγειρική και σαν ένα από τα βασικότερα και ισχυρότερα ιάματα.