Πουλιά ταξίδευαν στο δρόμο μας!

0
536

– Μίλα!
– Μίλα! Γιατί δε μιλάς;
– Μίλα! Δε με νοιάζει τι θα πεις, μίλα!
– Μίλα! Μίλα!
Πες της…πες της…γιατί δεν της λες ότι κάθε στιγμή μαζί ήταν γιορτή..
Επιφάνεια, οι δυο σας μόνοι μέσα στον κόσμο..

poulia-taksideyan-sto-dromo-mas-ingolden.gr-tartofski-birds-sea-woman

Ότι ήταν πιο θαρραλέα, πιο ανάλαφρη κι από πουλί, ότι κατέβηκε ορμητική δυο-δυο τα σκαλιά σαν ίλιγγος και μέσα από την υγρή πασχαλιά σε οδήγησε στο βασίλειό της, στην άλλη πλευρά, πίσω από τον καθρέφτη.

Πες της, γιατί δεν της λες, ότι όταν ήρθε η νύχτα, άνοιξαν διάπλατα οι πύλες της αγίας τράπεζας, ότι στο σκοτάδι έλαμψε η γύμνια σας, καθώς γείρατε.

Ότι άνοιξες τα μάτια σου και την είδες στο πλάι σου και είπες… Πες της το. Αυτό πρέπει να της το πεις: ευλογημένη να’ σαι.

Πες της για τα ηλεκτροφόρα σύρματα της κοιλιάς της, ότι βουνά πρόβαλλαν στην ομίχλη, θάλασσες λυσσομανούσαν, ενώ κοιμόταν ακόμα καθισμένη σε θρόνο κι ήταν, Θεέ μου, δική σου.

poulia-taksideyan-sto-dromo-mas-ingolden.gr-tartofski-birds-man

Πες της, γιατί δεν της λες ότι όταν ξαπλώνατε μαζί, έσβησαν πόλεις χτισμένες ως εκ θαύματος.

Πουλιά ταξίδευαν στον ίδιο δρόμο. Ότι ο ουρανός ξετυλιγόταν μπρος στα μάτια σας, ότι τα ψάρια στα ποτάμια κολυμπούσαν αντίδρομα.

Αρσένι Ταρκόφκσι | Πουλιά ταξίδευαν στο δρόμο μας

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλούμε γράψτε το σχόλιο σας
Παρακαλούμε γράψτε το όνομα σας