“Τα του Καίσαρος…”
Μάλλον η ζωή υπακούει σε μια νομοτέλεια που δε μας θέλει βυθισμένους σε ροδοπέταλα. Ίσως, αυτό ανακουφίζει την ψυχή σου, γιατί είναι πιο πάνω από εσένα.
Η τέχνη της ζωής..
Ότι συμβαίνει, μεγάλο ή μικρό, είναι ο τρόπος που μας μιλάει ο Θεός και η τέχνη της ζωής είναι να παίρνεις το μήνυμα.
Χάνοντας το σκύλο σου αδειάζει η ζωή σου..
Γιατί της άλλαξε τη ζωή, της έμαθε να αγαπάει δυνατά και να μην ντρέπεται να το λέει. Χάνοντας τον λοιπόν μπορεί να έχασε ένα κομμάτι του εαυτού της αλλά βρήκε ένα άλλο, πιο δυνατό, αυτό που της χάρισε ο φίλος της στο τελευταίο τους φιλί.
Για να την πεις ζωή αληθινή..
Να πιεις, να τρέξεις, να χορέψεις , να αντέξεις..
Να πιείς, να τρέξεις, να χορέψεις, να βαφτείς
Τα χρώματα, τ¨αρώματα γύρω σου να τα πλέξεις
Τον ήλιο που σε φώτισε ρούχο να τον ντυθείς
Άκρως εμπιστευτικό…
Άκρως εμπιστευτικό… Είναι ωραίο να τα βρίσκεις με τον εαυτό σου αλλά και τι νόημα έχει αν δε μοιράζεσαι, τελικά, όσα νιώθεις, όσα σκέφτεσαι και όσα συμβαίνουν.
Να βγεις από την άγνοια..
Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι ο μοναδικός λόγος που θα είχα για να δοκιμάσω να ξεφύγω από την άγνοια, θα ήταν η τρυφερότητα και η εμπιστοσύνη ενός δασκάλου ή μιας δασκάλας που θα μου πρόσφερε ανιδιοτελώς αγάπη και θα μου υποδείκνυε μια πορεία. Τότε μόνο η μάθηση θα γινόταν απόλαυση, θα γινόταν αναγέννηση, θα γινόταν νέες εμπειρίες, θα γινόταν παιχνίδι.
Όποιο δρόμο κι αν πάρεις..
Όποιο δρόμο κι αν πάρεις,
θα περάσεις πολλές χαρές και πολλές λύπες.
Δεν υπάρχει το καλύτερο και το χειρότερο.
Εκείνος που ξέρει που πηγαίνει..
Ο κόσμος θα παραμερίζει πάντοτε μπροστά σ΄εκείνον που ξέρει που πηγαίνει..
Εμείς..
Συναντήσαμε τον "εχθρό" μας και είναι εμείς..
Είναι υπέροχο να μοχθείς..
Είναι υπέροχο να μοχθείς
για κάτι που θα ' ρθει.




















































