Η Μαριάννα Μαυρουδή είναι ρομαντικά pop!

γράφει ο Τάσος Μπιμπισίδης

marianna-mavroudi-2-ingolden.gr

*Η Μαριάννα Μαυρουδή είναι ένα κορίτσι της γενιάς της. Μόνο που δηλώνει λίγο παλιομοδίτισα! Είναι ρομαντικά pop, μεγάλη φαν του Χατζιδάκι, δραστήρια, γεμάτη ενέργεια για όσα κάνει, και πολύ χαρούμενη που βρήκε επιτέλους τον «Δικός της Θεό» μέσω του Θέμη Καραμουρατίδη και του Γεράσιμου Ευαγγελάτου.

Η ιστορία της μεγάλη και ενδιαφέρουσα! Γι αυτό την βάλαμε να μας εξηγήσει πως από την Πάτρα όπου σπούδαζε Θέατρο, βρέθηκε να δουλεύει σε μερικά από τα μεγαλύτερα μουσεία της Αθήνας, και από εκεί στο Λονδίνο, κλείνοντας συμβόλαιο με βρετανούς μουσικούς παραγωγούς… 

«Έκανα από μικρή πιάνο και κλασικό τραγούδι. Όταν τελείωσα το σχολείο, παράλληλα με αυτά, σπούδασα Θέατρο στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών στην Πάτρα, περισσότερο επειδή ήθελα να έχω πολλές και διαφορετικές γνώσεις για κάθε μορφή τέχνης. Έπειτα, ξεκίνησα να δουλεύω στο Θεατρικό Μουσείο Αθηνών. Με γοήτευε πολύ ο χώρος των μουσείων, ίσως επειδή η μητέρα μου είναι συντηρήτρια έργων τέχνης και είχα την λόξα από μικρή. Σκέφτηκα λοιπόν τότε μήπως δουλέψω σε αυτόν τον χώρο και αποφάσισα να κάνω έναν συνδυασμό των γνώσεών μου! Κάπως έτσι ξεκίνησα να κάνω θεατρικό παιχνίδι σε διάφορα μεγάλα μουσεία της Αθήνας. Με αφορμή αυτό έφυγα μετά από λίγο καιρό στο Λονδίνο για να κάνω ένα μεταπτυχιακό σχετικά με την οργάνωση εκθέσεων σε γκαλερί και μουσεία. Ωστόσο δεν σταμάτησα ποτέ να ασχολούμαι με το τραγούδι. Αν έχεις αυτό το πάθος, με ό,τι κι αν ασχοληθείς, δεν μπορείς να το αφήσεις με τίποτα!»

«Πάντα στόχος μου ήταν το τραγούδι…»

«Όνειρό μου πάντα ήταν να κάνω μουσική που να μπορεί να μείνει στον χρόνο. Στα ελληνικά δεδομένα αυτό είναι πολύ σπάνιο. Ενώ υπάρχει τεράστια μουσική κληρονομιά δεν την εκμεταλλευόμαστε και συχνά δεν την γνωρίζουμε καν! Πιστεύω ότι πρέπει πολλά παλιά κομμάτια να βγουν και πάλι μπροστά. Γι αυτό και μου αρέσουν πολύ οι μπάντες που φέρνουν ξανά μπροστά κομμάτια του παρελθόντος, όπως οι Imam Baildi ή οι  Gadjo Dilo. Προσωπικά έχω μια τεράστια λατρεία στις μουσικές του Μάνου Χατζιδάκι. Είναι μια μουσική που θα μείνει για πάντα, κάτι αξεπέραστο! Ωστόσο τα νέα παιδιά δεν γνωρίζουν τα έργα του. Αντίθετα, όταν ζούσα στην Αγγλία είχα έρθει σε επαφή με ανθρώπους της μουσικής και με συνθέτες από άλλες χώρες, και όλοι τους μου έλεγαν πόσο θαυμάζουν τον Χατζιδάκι και το έργο του. Ήξεραν όλες του τις μουσικές, όλη του την δισκογραφία. Όλα αυτά πιστεύω ότι πρέπει να ξαναβγούν μπροστά, να τα ακούσουμε και πάλι, γιατί είναι μουσικές που θα είναι πάντα κλασικές και καινούργιες. Αυτό θαυμάζω και αυτό θέλω να κάνω. Μουσική που απευθύνεται σε όλους, έχει ποιότητα και μένει για πάντα!»

 

marianna-mavroudi-3-ingolden.gr

 

Η ζωή της στο Λονδίνο και το συμβόλαιο με βρετανούς παραγωγούς!

«Στο Λονδίνο συνέχισα να ασχολούμαι με το τραγούδι, έκανα κάποια μικρά live σε διάφορα μαγαζιά και παράλληλα ξεκίνησα να κάνω jazz από πειραματισμό! Μετά από λίγο καιρό άκουσα για μια εταιρεία παραγωγής, την Down Town Artists, η οποία κάθε χρόνο κάνει έναν διαγωνισμό με ακροάσεις για νέους τραγουδιστές. Από τις ακροάσεις αυτές, στις οποίες πηγαίνουν χιλιάδες νέα παιδιά, διαλέγουν μόνο έναν καλλιτέχνη και του φτιάχνουν έναν ολόκληρο δίσκο, με ότι αυτό συνεπάγεται. Πήγα λοιπόν σε μια από αυτές τις ακροάσεις το 2012 και με διάλεξαν! Είχα τραγουδήσει Adele με πάρα πολύ άγχος (γελάει). Στην συνέχεια ηχογράφησα μαζί τους τρία τραγούδια με κλασική αγγλική pop μουσική και jazz στοιχεία. Κέρδισα πάρα πολλά από αυτή την συνεργασία γιατί οι άνθρωποι είναι απίστευτα οργανωμένοι σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα. Ωστόσο, είδα ότι η μουσική για αυτούς είναι business. Ο τρόπος που δουλεύουν στο εξωτερικό είναι εντελώς εμπορευματοποιημένος. Το συμβόλαιό μου μου ζητούσε να μείνω εκεί για κάποιους μήνες για την προώθηση των κομματιών. Όμως, οικονομικά ήταν πολύ δύσκολο να τα βγάλω πέρα μόνη μου στο Λονδίνο εκείνη την περίοδο. Δεν είχα και ψυχολογικά την δύναμη να μείνω. Ήθελα, για κάποιο λόγο, να γυρίσω στην Ελλάδα, κάτι με τραβούσε πίσω. Ήθελα να τραγουδάω στην γλώσσα μου. Ένιωσα ότι άνοιξα τα μάτια μου και ότι πρέπει να έρθω πίσω για να δουλέψω εδώ. Έχουμε ωστόσο αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο του να γυρίσω πίσω στο άμεσο μέλλον για να τα κυκλοφορήσουμε. Δεν θα αφήσω την ευκαιρία να χαθεί. Απλά ήθελα προς το παρόν να γυρίσω και να δουλέψω στην χώρα μου.»

Ο «δικός της Θεός» …

«Μόλις επέστρεψα στην Αθήνα ξεκίνησα να κάνω live σε διάφορα μαγαζιά παίζοντας jazz, pop, ακουστικά, covers και διάφορα άλλα. Δούλευα για πολύ καιρό στο Doors στο Κολωνάκι, όπου πέρασα τέλεια γιατί είναι ένα μαγαζί που πας καθαρά για να διασκεδάσεις. Έπειτα όμως μπήκα σε μια φάση όπου ήθελα να κάνω κάτι πιο συναυλιακό, κάτι πιο δικό μου! Κάπως έτσι ξεκίνησα να συνεργάζομαι με τον Νίκο Μουρατίδη, ο οποίος με βοήθησε πάρα πολύ να αποκτήσω άνεση πάνω στην σκηνή, να έχω καλύτερη έκφραση και να βελτιωθώ επικοινωνιακά. Η συνεργασία μας ήταν καταπληκτική και κέρδισα πάρα πολλά πράγματα. Λίγο αργότερα ξεκίνησα να δουλεύω με τον σημερινό μου παραγωγό, τον Νίκο Μαρκάκη, και να ψάχνω ένα τραγούδι που να με αντιπροσωπεύει πλήρως. Ψάχναμε για ενάμιση χρόνο και δεν ήμουν ικανοποιημένη με τίποτα. Νομίζω μάλιστα ότι στην Ελλάδα είναι λίγο παρεξηγημένος ο όρος pop. Υπάρχουν πολλά νέα παιδιά με φρέσκο ήχο, αλλά είμαι λίγο παλιομοδίτισα και μου αρέσουν οι παλιοί ήχοι. Έψαχνα λοιπόν κάτι με πιο κλασικό ήχο, που θα είναι παράλληλα και πολύ σημερινό. Μετά από όλο αυτό το διάστημα που είχα ακούσει αμέτρητα τραγούδια, μου έβαλε ο παραγωγός μου να ακούσω ένα ακόμη που το λάτρεψα από τον πρώτο στίχο. Ήταν «ο δικός μου Θεός» του Θέμη Καραμουρατίδη και του Γεράσιμου Ευαγγελάτου! Αυτό λοιπόν είναι το πρώτο μου τραγούδι:

 

Σκηνοθεσία: Φαίδρα Τσολίνα, Γιώργος Ταμπακάκης

 

«Ο δικός σου Θεός μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε! Ο σύντροφός σου, ο άνθρωπός σου, η μητέρα σου, ο πατέρας σου, ένας άνθρωπος που θαυμάζεις. Είναι γλυκό, αθώο και ρομαντικό. Αυτό ακριβώς που αγαπώ και ήθελα, γιατί προσωπικά δίνω πολύ μεγάλη σημασία στον στίχο. Γι αυτό έλεγα πάντα ότι θέλω να κάνω ρομαντική pop (γελάει).»

Τα επόμενα σχέδιά της!

«Από εδώ και πέρα σκέφτομαι να κάνω ένα άλμπουμ, ίσως έχει και αγγλικό στίχο, που θα απευθύνεται σε όλους. Βέβαια δεν μπορείς να ικανοποιήσεις τους πάντες, ούτε είναι και αυτός ο στόχος μου. Στόχος μου είναι να κάνω μια δουλειά που θα έχει ποιότητα, θα έχει κάτι κλασικό, αλλά παράλληλα θα είναι σύγχρονη και θα μπορεί να την ακούσει, να την καταλάβει και να ταυτιστεί μαζί της από ένα νέο παιδί, μέχρι τους γονείς μου. Μακάρι να το καταφέρω και να δώσω όσα νιώθω ότι έχω να δώσω!»

*To τραγούδι «Δικός μου Θεός» κυκλοφορεί από την Minos EMI σε μουσική του Θέμη Καραμουρατίδη και στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου.

*Ευχαριστούμε για την φιλοξενία το La Esquina στο Κολωνάκι (Χάρητος 43)

Κείμενο: Τάσος Μπιμπισίδης

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *